რუსთაველის თეატრი

რუსთაველის თეატრი 1897 წელს აღდგენილი ქართული პროფესიული თეატრის მემკვიდრეა. მისი მთავარი დანიშნულება იმთავითვე ეროვნული თვითმყოფადობის შენარჩუნებისა და ქართული ენის და კულტურის გადარჩენა იყო. 1882 წელს დავით ერისთავის „სამშობლო“ მშვიდობიან დემონსტრაციად იქცა. 1918 წელს სწორედ რუსთაველის თეატრის აივნიდან წაიკითხეს დამოუკიდებლობის დეკლარაცია, რამაც თეატრი ჩვენს ქვეყანაში მიმდინარე პროცესების ეპიცენტრად იქცა.
Continue reading

მარჯანიშვილის თეატრი

კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი თითქმის რვა ათეული წელია მოღვაწეობს. ამ ხნის განმავლობაში ჩამოყალიბდა, თვალსაჩინოდ გამოიკვეთა თეატრის სახე, მისი მოქალაქეობრივი პოზიცია, ხასიათი, სტილი, ტრადიცია და მთლიანად შემოქმედება. რუსი რეჟისორი იოსიფ რაევსკი მარჯანიშვილის თეატრის შესახებ წერდა: “მე მგონია ჩემი მოსკოველი კოლეგების აზრს გამოვხატავ თუ ვიტყვი, რომ მარჯანიშვილის თეატრი ერთ-ერთი საუკეთესო კოლექტივია ჩვენს ქვეყანაში. იგი მაღალი დონის თეატრია, როგორც რეჟისურის, ასევე სამსახიობო შესრულების მხრივ”.

Continue reading

ახმეტელის თეატრი

სანდრო ახმეტელის თეატრი დაარსდა 1981 წელს რეჟისორ ლერი პაქსაშვილი მიერ. 1988 წელს თეატრს მიენიჭა ცნობილი რეჟისორის სანდრო ახმეტელის სახელი. სხვადასხვა წლებში აქ მოღვაწეობდნენ ქართული ხელოვნების თვალსაჩინო წარმომადგენლები. მათი სპექტაკლები მრავალჯერ იქნა აღიარებული და დაჯილდოებული. მიღებული აქვს სახელმწიფო, კოტე მარჯანიშვილისა და სანდრო ახმეტელის პრემიები.
Continue reading

თავისუფალი თეატრი

1997 წლის 31 მარტს, როდესაც ვხსნიდი „თეატრალურ სარდაფს“ , პირველ სპექტაკლზე მოსულ მაყურებელს ვუთხარი, რომ ვხსნი თეატრს, რომლის დევიზი იქნება „დე, ცუდი ოღონდ ბევრი!“. იმ პერიოდში თეატრები პრაქტიკულად ჩაკეტილი იყო ახალგაზრდა რეჟისორებისათვის, ამიტომ მინდოდა გამეხსნა ისეთი თეატრი სადაც ბევრი ახალ დადგმა გაჩნდებოდა. ჩემს მიერვე მოგონილმა დევიზმა წელიწად ნახევარში ჩიხში მომაქცია, მე გადავიქეცი ძალიან ბევრი უნიჭო სპექტაკლისა და მათი დამდგმელების პროდიუსერად, რის გამოც დავტოვე ჩემს მიერვე დაარსებული თეატრი. დღეს, 2001 წლის 31 მარტს, ზუსტად ოთხი წლის თავზე, მე ვხსნი კიდევ ერთ თეატრს, რომლის დევიზი იქნება „სჯობს ცოტა, ოღონდ კარგი!“ ეს იქნება „თავისუფალი თეატრი“ თავისუფალი მაყურებლისათვის, სადაც გზა მხოლოდ ნიჭიერ შემოქმედებს მიეცემათ. ავთო ვარსიმაშვილი. 2001წ.31 მარტი

Continue reading